Zapora Solina – Ciekawostki, czyli przybliżenie faktów oraz mniej znanych aspektów związanych z zaporą Solina. Przedstawię Wam historię jej powstania, nowatorskie rozwiązania techniczne, funkcje, jakie spełnia, a także związane z nią legendy i anegdoty, które dodają jej tajemniczości i wyjątkowości.
„Perła Bieszczadów”
Zapora Solina, znana również jako „Perła Bieszczadów”, jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i imponujących obiektów technicznych w Polsce. Położona na rzece San, w sercu malowniczych Bieszczadów, stanowi nie tylko funkcjonalną infrastrukturę, ale także symbol regionu. Przyciąga co roku tysiące turystów, miłośników przyrody i entuzjastów technologii. Jej majestatyczna sylwetka górująca nad jeziorami i górami stanowi nieodłączny element krajobrazu Bieszczadów, a jednocześnie odgrywa kluczową rolę w lokalnej gospodarce, energetyce i kulturze.
Historia zapory Solina
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, Polska zaczęła intensyfikować działania na rzecz rozwoju własnej infrastruktury energetycznej. W tym okresie problemem były głównie niedobory energii, zwłaszcza na południowym wschodzie kraju, gdzie brakowało stabilnych źródeł prądu.
Rzeka San, choć obfita w wodę, nie była jeszcze wykorzystywana w dużej skali do produkcji energii. Władze dostrzegały potrzebę stworzenia dużej elektrowni wodnej, która mogłaby zaspokoić rosnące zapotrzebowanie i zapewnić bezpieczeństwo energetyczne regionu.
Decyzja o budowie tzw. „Wielkiej Zapory” w latach 60. XX wieku
Po II wojnie światowej, w ramach planów rozwoju przemysłowego i energetycznego, podjęto decyzję o budowie potężnej zapory na Sanie. Projekt ten, określany jako „Wielka Zapora”, miał na celu nie tylko produkcję energii, ale także regulację rzeki San, co miało przeciwdziałać powodziom i zapewnić stały poziom wód w regionie. Budowa rozpoczęła się w 1960 roku, a jej celem było stworzenie jednej z największych tego typu inwestycji w Europie.
Budowa zapory Solina
Prace nad zaporą trwały osiem lat. W tym czasie powstała potężna infrastruktura, obejmująca nie tylko samą zaporę, ale także elektrownię, tunele i systemy zabezpieczeń. Oficjalne oddanie do użytku miało miejsce w 1968 roku, co oznaczało, że projekt został zrealizowany w rekordowym czasie, biorąc pod uwagę skalę przedsięwzięcia.
Budowa zapory Solina wymagała zastosowania najnowocześniejszych technologii tamtych czasów. Wyzwania obejmowały m.in. konieczność budowy na niestabilnym podłożu, kontrolę nad dużymi ilościami wody, a także zabezpieczenie konstrukcji przed silnymi wiatrami i zmianami temperatur. Wykorzystano specjalistyczne technologie betonowe, a także systemy monitorowania, które pozwalały na bieżąco kontrolować stan obiektu.
Do budowy użyto kilkuset tysięcy ton betonu i setek tysięcy metrów sześciennych ziemi i kamieni. W pracach brało udział tysiące robotników, inżynierów i specjalistów z różnych dziedzin. Zaangażowanie to było jednym z największych w historii polskiej inżynierii, a efekt końcowy – monumentalna konstrukcja – stał się symbolem tamtej epoki.
Ciekawostki historyczne zapory Solina
Podczas prac budowlanych konieczne było wysiedlenie mieszkańców kilku wsi, które znajdowały się na terenie przyszłego zbiornika. Wśród nich były miejscowości, których historia sięgała nawet kilku wieków. Proces ten był trudny i pełen emocji, a wśród przesiedlonych mieszkańców panowały opowieści o utracie domu i tradycji. Jedna z zatopionych wsi znajduje się 60 m pod powierzchnią i jest to maksymalna głębokość Jeziora Solińskiego.
Ogromnie przygnębiające wrażenie robiło na wszystkich natomiast burzenie kościołów i cerkwi. Niektóre z nich zrównano z ziemią wraz z całym wyposażeniem, nie bacząc na ich zabytkowy charakter. Jak się zresztą miało później okazać – nie wszystkie wyburzenia były konieczne, gdyż do niektórych miejsc woda nigdy nie dotarła.
Wyburzanie kościoła w Wołkowyi odbywało się pod osłoną dużych oddziałów milicji i wojska (około 1500 osób), które przy pomocy zasłon dymnych i gazów łzawiących maskowały akcję. Przywiezieni robotnicy zaopatrzeni byli w ciężki specjalistyczny sprzęt. Cały wartościowy materiał, a więc cegłę, kamień, belki, blachę, posadzkę, zepchnięto spychaczami do wykopanego dołu i zasypano ziemią” – pisał ks. Henryk Borcz w książce „Bieszczady w Polsce Ludowej 1944-1989”. Zniszczono ponadto m.in. cerkiew greckokatolicką z 1833 roku w Wołkowyi, cerkwie w Chrewcie z 1670 roku i Teleśnicy Sannej z 1828 roku. Pod wodą znalazły się też ruiny klasztoru sióstr ze zgromadzenia świętego Wincentego á Paulo w Rajskiem.
Ekshumacja szczątków zmarłych
Potężnym wyzwaniem okazały się ponadto ekshumacje szczątków zmarłych pochowanych na kilku cmentarzach na terenie, który miał zostać zalany. Urzędnicy wskazali, że przenieść należy pięć cmentarzy. Jak się jednak okazało, przeniesiono tylko trzy i to zapewne nie w całości. Wiele ludzkich kości przez kolejnych kilkadziesiąt lat, aż do dziś, co jakiś czas znajdują miejscowi oraz turyści spędzający czas nad Soliną. Ekshumacje bowiem były przeprowadzane niedbale i wybiórczo. Niektórzy badacze wskazują, że urzędnicy mogli też całkowicie pominąć pochówki Bojków, którzy tradycyjnie chowali swych zmarłych w skromnych, słabo oznaczonych grobach.
Ostatnim krokiem „oczyszczenia” dna przyszłego jeziora, było usunięcie drzew i zarośli. W tym wypadku władze zezwoliły okolicznym mieszkańcom wycinać drzewa na własną rękę i przeznaczyć drewno na swoje potrzeby.
U wielu osób, choć później całkiem nieźle ułożyli sobie życie, moment opuszczenia dotychczasowego domu pozostawił traumatyczne wspomnienia. Nawet po latach ludzie wspominali, jak bardzo płakali widząc burzenie domów czy budynków gospodarczych. Rozebrany wówczas został też pałacyk w Sokolem, własność Aleksandry z Gostomskich Brandysowej, która prowadziła tam stację turystyczną Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.
Konstrukcja zapory Solina
W latach 60. i 70. XX wieku, zapora Solina była jednym z największych i najnowocześniejszych tego typu obiektów na kontynencie europejskim. Jej imponujące rozmiary i technologia stanowiły wzór dla innych inwestycji wodnych w regionie.
- Typ: zapora czołowa, betonowa
Zapora Solina to betonowa zapora czołowa, co oznacza, że jej główny element to ściana oporowa, która wytrzymuje naciski wody. Konstrukcja ta jest najbardziej popularna w dużych obiektach wodnych ze względu na swoją wytrzymałość i relatywnie prostą budowę.
- Wysokość i długość
Zaporę wyróżnia imponująca wysokość około 81 metrów oraz długość sięgająca 664 metrów. To czyni ją jedną z najwyższych i najdłuższych zapór w Polsce. Jej monumentalna sylwetka jest widoczna z daleka i stanowi charakterystyczny punkt na mapie regionu.
To gigantyczna budowla hydrotechniczna, która we wnętrzu skrywa kilometry korytarzy na kilku poziomach. To największa zapora w Polsce, a jej wysokość sięga 81,1 m, długość 664,8 m, a szerokość w koronie 8,8 m.
Wnętrze zapory ma 4 poziomy, na których biegną galerie komunikacyjno-kontrolne o łącznej długości 2 073 m. Tama podzielona jest na 43 sekcje, wysokości 82 m i objętości betonu 760 000 m3. Przekrój poprzeczny zapory ma kształt zbliżony do trójkąta.
Nowatorskie rozwiązania inżynieryjne
- Użycie specjalistycznych materiałów i technologii
Podczas budowy zastosowano nowoczesne w tamtym okresie technologie betonu, w tym beton o zwiększonej odporności na warunki atmosferyczne i naciski. Wprowadzono specjalistyczne mieszanki, które zapewniały trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji.
- System odprowadzania wód i zabezpieczeń
Zapora wyposażona jest w złożony system kanałów i tuneli odprowadzających nadmiar wody, co zapobiega przeładowaniu i uszkodzeniu obiektu. System ten jest monitorowany automatycznie, co pozwala na szybkie reagowanie w przypadku zagrożenia.
Ciekawostki techniczne
- Zapora ma własny system monitorowania i automatycznego sterowania
Wewnątrz zapory zainstalowano zaawansowane systemy czujników, które na bieżąco kontrolują naprężenia, temperaturę i poziom wody. Automatyczne systemy sterowania pozwalają na szybkie reagowanie, np. zamknięcie przepustnic w razie zagrożenia.
- Wewnątrz zapory znajdują się tunele i kanały techniczne
Podobnie jak w nowoczesnych elektrowniach, w zaporze Solina znajdują się tunele i kanały, które umożliwiają dostęp do najważniejszych elementów technicznych, a także służą jako drogi ewakuacyjne i serwisowe.
Zapora Solina to nie tylko imponujący inżynieryjny cud, ale także miejsce, które kryje w sobie wiele tajemnic i atrakcji dla odwiedzających. Trasa zwiedzania obejmuje zarówno przestronne hale, jak i ponad 2 kilometry korytarzy, które służą głównie do obsługi i kontroli elektrowni. To unikalna okazja, by zajrzeć za kulisy działań tego potężnego obiektu i poznać tajniki jego funkcjonowania.
Podczas wycieczki turyści mają okazję dotrzeć do głównego pomieszczenia, które znajduje się 6 metrów poniżej dna Zalewu Solińskiego. W tym miejscu panuje stała temperatura wynosząca około 7°C, co jest ważne do zaplanowania odpowiedniego ubioru. Zwiedzanie to pozwala nie tylko na poznanie technicznych aspektów działania zapory, ale także na poczucie niezwykłej atmosfery miejsca, które odgrywa kluczową rolę w energetyce regionu.
Jak zaplanować wizytę?
Bilety na zwiedzanie można nabyć na miejscu, w budynku Centrum Energii Odnawialnej, lub wcześniej – online. Zakup biletu online pozwala na wygodne i szybkie zorganizowanie wizyty, a dostęp do niego znajdziesz klikając
https://solina.pl/zapora-solina/zwiedzanie-zapory/cennik
Zwiedzanie zapory Solina to niezapomniana przygoda, która pozwala lepiej zrozumieć znaczenie tej konstrukcji dla lokalnej energetyki i środowiska. Planując wizytę, warto skorzystać z możliwości zakupu biletu online, aby uniknąć kolejek i cieszyć się pełnią atrakcji. To świetna propozycja zarówno dla miłośników techniki, jak i rodziny z dziećmi szukające ciekawych i edukacyjnych form spędzenia czasu. Do zobaczenia pod powierzchnią!
Funkcje i znaczenie zapory
Zapora w Solinie, będąca jednym z najważniejszych obiektów hydrotechnicznych w Polsce, pełni kluczową rolę zarówno w zakresie gospodarczym, jak i środowiskowym. Została wybudowana w celu zapewnienia stabilnego zaopatrzenia w energię elektryczną, ochrony przeciwpowodziowej oraz wspierania rozwoju turystyki i rekreacji w regionie.
- Elektrownia wodna o dużej mocy
Elektrownia Wodna Solina, to szczytowo-pompowa elektrownia z czterema turbozespołami typu Francisa o mocy zainstalowanej 200 MW i produkcji rocznej energii elektrycznej 230 GWh.
- Szacunkowa produkcja i rola w krajowym systemie energetycznym
Od 1995 roku podjęto starania o modernizację elektrowni. Dzięki temu instalacja nowych technologii w latach 2000-2003 oraz wymiana starych turbin sprawiły, że urządzenia pomiarowe wskazują, że zapora obecnie wytwarza 200 MW energii elektrycznej. Przez cały rok, elektrownia Solina produkuje miliony kilowatogodzin energii, odciążając krajowy system energetyczny i wspierając rozwój infrastruktury.
3. Zapobieganie powodziom
Głównym celem zapory jest ochrona przed powodziami poprzez kontrolowanie przepływu wody w rzece San. Dzięki dużemu zbiornikowi i systemom kontrolnym, zapora skutecznie ogranicza ryzyko powodzi w okolicznych terenach, chroniąc mieszkańców i infrastrukturę.
4. Utrzymanie stałego poziomu wody
Regulacja poziomu wody zapewnia stabilne warunki dla ekologii, gospodarki wodnej i turystyki, a także umożliwia prowadzenie rekreacji na jeziorze.
5. Jezioro Solińskie jako mekka turystyczna
Zbiornik powstały w wyniku budowy zapory stworzył jedno z najpiękniejszych jezior w Polsce, przyciągającym turystów z kraju i zagranicy. Na jeziorze organizowane są rejsy statkami wycieczkowymi, sporty wodne, a nad brzegami powstały liczne plaże i ośrodki wypoczynkowe.
Okolica zapory oferuje niesamowite widoki na góry, jezioro i infrastrukturę techniczną, stanowiąc inspirację dla artystów i fotografów.
Ciekawostki i nieznane fakty
A. Tajemnicze miejsca i legendy
- Wnętrze zapory w Solinie – tajemnicze tunele i ukryte pomieszczenia
Pod zaporą znajdują się podziemne tunele, które od lat budzą zainteresowanie badaczy i pasjonatów. Niektóre z nich są dostępne dla zwiedzających, inne pozostają tajemnicą. Legenda głosi, że ukryte są tam skarby i tajne przejścia.
- Opowieści o zaginionych skarbach i duchach
W okolicy zapory krążą legendy o duchach dawnych mieszkańców, którzy zginęli podczas przesiedleń, a także o zaginionych skarbach ukrytych w trudno dostępnych miejscach.
Zapora jako symbol i ikona regionu
- Obiekt przedstawiany na wyrobach rzemieślniczych i pocztówkach
Zapora Solina często pojawia się na lokalnych pamiątkach, pocztówkach i banknotach, stanowiąc symbol regionu i dumę mieszkańców.
- Miejsce inspiracji dla artystów i fotografów
Obiekt ten od lat inspiruje artystów, fotografów i filmowców, którzy chętnie dokumentują jego imponującą sylwetkę i otaczającą przyrodę.
Ciekawostki związane z jej użytkowaniem
- Specjalne imprezy i wydarzenia organizowane na zaporze
Na zaporze w Solinie regularnie organizowane są różne wydarzenia, takie jak pikniki poświęcone bezpieczeństwu nad wodą, rejsy statkiem, a także pokazy działań służb ratowniczych. Ponadto, okolica zapory jest atrakcyjnym miejscem do uprawiania sportów wodnych, takich jak windsurfing i żeglarstwo, oraz do rekreacji na świeżym powietrzu, np. jazdy na rowerze i spacerów.
- Współczesne wyzwania – ochrona środowiska, modernizacja
Obecnie trwają prace modernizacyjne mające na celu zwiększenie efektywności i bezpieczeństwa, a także działania na rzecz ochrony środowiska wokół jeziora i zapory.
Zapora Solina w kulturze i mediach
Solina wraz z zaporą była wielokrotnie przedstawiana w filmach, reportażach i programach dokumentalnych, podkreślając jej historyczne znaczenie jak również techniczne i krajobrazowe.
Zapora w Solinie pojawia się między innymi w filmie dokumentalnym „Zalana dolina” Jerzego Oleszkowicza, który ukazuje historię budowy zapory i jej wpływ na życie ludzi. Film „Zalana dolina” ukazuje również przesiedlenie mieszkańców wiosek zalanych przez jezioro, a także trud pracy przy budowie zapory. Inny film, „Chudy i inni” w reżyserii Henryka Kluby, również pokazuje życie robotników przy zaporze.
Inspiracje dla literatury i sztuki
Obiekt ten stanowił motyw w wielu utworach literackich, malarskich i fotograficznych, symbolizując siłę, inżynierię i piękno natury. Zapora Solina jest również jednym z głównych symboli Bieszczadów, wspomaga promocję regionu i przyczynia się do budowania jego unikalnej tożsamości.
Zapora w Solinie czyli ciekawostki w pigułce
- Nr 1 w Polsce – największa zapora wodna w naszym kraju
- 664 metry długości
- 81,8 m wysokości
- 1 200 000 ton piaskowca wydobyto z pobliskiej góry Koziniec, by dostarczyć kruszywo do budowy, co niemal zrównało tą górę z ziemią
- Beton zużyty na budowę zapory starczyłby na zbudowanie muru wokół całej Polski.
- Potężne rozmiary: Zapora waży 2 miliony ton, a objętość betonu użytego do jej budowy starczyłaby na zbudowanie kilku wieżowców.
- Ochrona przed powodzią: Głównym celem zapory jest ochrona przed powodziami poprzez kontrolowanie przepływu wody w rzece San.
- Produkcja energii: Zapora umożliwia produkcję energii elektrycznej w elektrowni wodnej.
- Zalew Soliński: Dzięki wybudowaniu zapory w Solinie powstał Zalew Soliński, największy sztuczny zbiornik wodny w Polsce, o powierzchni 22 km2, a jego linia brzegowa liczy 160 km.
- Trudna budowa: Budowa zapory wymagała wyburzenia kilku wsi, przesunięcia linii kolejowych i budowy nowych dróg.
- Zwiedzanie: Można zwiedzać wnętrze zapory pod opieką przewodników, a na koronie tamy znajduje się deptak z widokiem na jezioro.
Region, przyroda, atrakcje
- Atrakcje turystyczne:W okolicach zapory znajduje się wiele atrakcji, takich jak: wypożyczalnie sprzętu wodnego, rejsy statkiem, spływy kajakowe, wędkowanie, a także liczne szlaki turystyczne.
- Bieszczadzkie Krupówki:Solinę często nazywa się „bieszczadzkimi Krupówkami” ze względu na mnogość straganów oferujących pamiątki i tradycyjne produkty.
- Wnętrze zapory:W głębi zapory panuje stała temperatura 7°C, a jedynym środkiem komunikacji są telefony stacjonarne, ponieważ nie działa tam łączność radiowa.
- Praca na budowie:Przy budowie zapory pracowało 2000 robotników i inżynierów, a budowa trwała blisko 9 lat.
- Zalew Soliński ma kilkadziesiąt km długości – 27 km przypada na rzekę San oraz 14 km stanowi odnogę Solinki, z łączną długością linii brzegowych wynoszącą około 150-166 km (w zależności od poziomu wody).
- W skład zespołu elektrowni wodnych wchodzą cztery turbiny, które początkowo były w stanie generować 136 MW energii elektrycznej.
- Od 1995 roku podjęto starania o modernizację elektrowni. Dzięki temu instalacja nowych technologii w latach 2000-2003 oraz wymiana starych turbin sprawiły, że urządzenia pomiarowe wskazują, że zapora obecnie wytwarza 200 MW energii elektrycznej.
- Budowa zapory w Solinie wymagała przesiedlenia około 3 tysięcy osób z okolicznych wsi. W ramach kompensacji mieszkańcom zapewniono nowe domy i ziemię pod uprawy. Zatopione wsie zostały przeniesione w nowe miejsca.
- W pobliżu zapory znajduje się Jezioro Myczkowieckie. Znajduje się na nim zapora w Myczkowcach. Ma ona 430 m długości i 23 m wysokości.
Zalew Soliński – największy sztuczny zbiornik
- Region Jeziora Solińskiego to również oderwane od cywilizacji „dzikie” rezerwaty przyrody. Do najciekawszych należy ten nad Jeziorem Myczkowieckim, zajmujący prawie 165 h, gdzie możemy spotkać prawdziwie bieszczadzkie krajobrazy.
- W okolicach zapory w Solinie można spotkać wiele gatunków zwierząt i roślin, w tym rzadkie i chronione gatunki. W rejonie jeziora występują m.in. raki, bobry, łosie, a także orły i bociany.
- W lipcu 2015 r. na zaporze w Solinie powstał największy ekologiczny mural w Europie. Dzieło zostało wykonane bez użycia farby i jest hołdem złożonym sile natury. Stworzono go poprzez wyczyszczenie niektórych elementów ściany zapory wodą pod ciśnieniem.
- W 2022 r. uruchomiona została w Solinie kolej gondolowa. Jej trasa biegnie obok zapory.
- Elektrownia Wodna Solina, która uruchomiona została w 1968 r. to szczytowo-pompowa elektrownia z czterema turbozespołami typu Francisa o mocy zainstalowanej 200 MW i produkcji rocznej energii elektrycznej 230 GWh.
- Na potrzeby realizacji inwestycji w Solinie ma terenie budowy pracowała sprowadzona z Czechosłowacji ogromna betoniarnia, wytwarzająca 24 000 m3 betonu miesięcznie. W celu usprawnienia i przyspieszenia robót betonowych sprowadzono nawet z Wielkiej Brytanii dźwig linowy typu radialnego, którego zasięg działania obejmował 724 metry.
Budowa i wyzwania
- Do budowy tamy wykorzystano 2 000 000 ton betonu, których objętość wyniosła 820 000 m3 i 18 329 ton stali
- Jedna z zatopionych wsi znajduje się 60m pod powierzchnią
- Zbiornik soliński jest ogromny, w niektórych miejscach ma 60, a w jednym – skąd podczas budowy zapory wydobywano żwir – nawet 80 m głębokości. W tej ciemnej toni (widzialność jest tam bardzo słaba) zalegają resztki drzew, budulca z domów, pozostałości zburzonych lub wysadzonych w powietrze kaplic i kościołów.
- powierzchnia jeziora to 2100 hektarów
- długość linii brzegowej to 150km
- czas trwania budowy zapory w Solinie to 8 lat / 96 miesięcy / 2920 dni / 70 080 godzin / 4 204 800 minut
- 2000 osób budowało zaporę
🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀✨🌿🚀
Podsumowując, zapora w Solinie to nie tylko monumentalny obiekt inżynieryjny, ale także symbol regionu, inspiracja dla artystów i ważny element lokalnej gospodarki. Jej historia, technologia i legenda czynią ją jednym z najbardziej fascynujących miejsc w Polsce. Zachęcam Was do osobistego odwiedzenia tego niezwykłego miejsca, by poczuć jego majestat i poznać jego tajemnice na własnej skórze.
Zapora Solina to nie tylko techniczny cud, ale także symbol ludzkiej pomysłowości i odwagi w kształtowaniu otaczającego świata. Warto ją poznać osobiście i docenić jej miejsce w historii i kulturze regionu.
Inne atrakcje w Bieszczadach i po sąsiedzku.
- Noclegi w Bieszczadach
- Fenomen Bieszczad
- Historia Zalewu Solińskiego
- Pies w Bieszczadach
- Pogoda w Bieszczadach
- Grzyby w Bieszczadach
- Wieża widokowa Holica
- Najdłuższa Tyrolka w Polsce
- Szlaki rowerowe w Bieszczadach
- Pijalnia Czekolady
- Tajemnicza Solina
- Cudowne Źródełko w Zwierzyniu
- Kamieniołom w Bóbrce
- Kolejka gondolowa w Solinie
- Zwiedzanie wnętrza Zapory w Solinie
- Zwiedzanie Zapory w Myczkowcach
- Drezyny rowerowe w Uhercach Mineralnych.
- Klasztor w Zagórzu
- Bieszczadzka Kolejka Leśna
- Bieszczadzkie Anioły
- Serce Bieszczad i jego romantyczna historia
- Bieszczadzkie Retorty
- Siekierezada w Cisnej
- Chatka Puchatka
- Szlaki turystyczne w Bieszczadach.
- Żubry w Mucznem
- Torfowiska w Tarnawie
- Koncerty w Bieszczadach
- Muzeum Przyrodnicze Bieszczadzkiego Parku Narodowego
- Jezioro Myczkowieckie
- Wędkowanie w Jeziorze Solińskim
- Legenda o Biesach i Czadach
- Park Gwiezdnego Nieba
- Jarmark Bożonarodzeniowy w Sanoku
- Bieszczady Kamery Live
- Grzane wino w Bieszczadach
- Jak zarezerwować domek w Bieszczadach?
- Rumunia z Bieszczaderem dzień 1
- Rumunia z Bieszczaderem dzień 2
Dobry nocleg w Bieszczadach? – zapraszam
Cześć jestem Ewa – zapraszam do moich domków.😀 Moi Goście cyklicznie do nas wracają przywożąc ze sobą kolejnych znajomych i rodzinę.
Nasze domki 🐈⬛ to więcej niż miejsce noclegowe – to gwarancja niezapomnianych wspomnień i relaksu w sercu Bieszczad.
Wybierając nasze domki 🐈⬛ nad Soliną, macie szansę na pełen relaks, przygodę oraz odnowienie zarówno ciała, jak i umysłu w jednym z najpiękniejszych zakątków Polski.
Może i Ty dołączysz do grona stałych bywalców?
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.